Hegel ve Irkçılık Problemi

Bir Efsanenin Reddi

Öz

Bu makalede sadece Türkçe konuşulan akademik çevrelerde değil aynı zamanda farklı dillerde yapılan tartışmalarda da zaman zaman artan yoğunlukta tartışılan Georg W.F. Hegel ve ırkçılık sorunu hem teorik hem de pratik felsefe yönleri itibarı ile ele alınmaktadır. Bu yapılırken pratik felsefe düzeyinde Tarih Felsefesi’nin ve teorik felsefe düzeyinde ise Tinin Fenomenolojisi’nin ilgili bölüm ve dahası temalarına odaklanılır. Birincisi, en somut örneği Tarih Felsefesi kitabında bulunan pratik felsefe düzeyi, coğrafi genişlik, halklar arasındaki ilişkiler ve çeşitlilik iddia edilen türden bir muhafazakarlığı imkânsız kılmaktadır. Ayrıca Hukuk Felsefesi’nden alınan kısa bir alıntı, ileri sürülen argümanların bir başka çürütücüsü olarak öne sürülmektedir. İkinci olarak, kuramsal düzeyde, ‘ben’ ile ‘öteki/diğer/başka ben’ arasındaki ilişki sorunu, -şaşırtıcı gelecek bir biçimde- ‘öteki ben’in merkezi önemi üzerinden açıklanır. Hegel’in kuramsal felsefesinde özne doğrudan ‘ben’ ile değil, ‘öteki ben’in aracılığıyla kurulabilir. Bu durum, Hegel’in özne kurulumundaki kuramsal yaklaşımının kapalı bir yapıda olamayacağını, ‘zorunlu bir açıklık’ durumunun ‘gerekli’ olduğunu göstermektedir [...]