The Two Faces of the Boundary/Limit in Kant
Grenze and Schranke
Keywords:
Boundary, Limit, Grenze, Schranke, Metaphysics, CritiqueAbstract
Like Janus, the god of boundaries, whose one face turns to the past and the other to the future and who represents the dual nature of the limit/boundary, Kantian philosophy both offered a critical perspective in favor of resolving the ancient problems of philosophy and shaped the history of philosophy with the boundaries/limits it set. However, Kantian critique is a criticism of the possibilities and boundaries/limits of the use of reason beyond experience rather than a criticism of systems or persons. Therefore, although it is possible to analyze Kant’s philosophy within the context of various concepts, an examination of the concept of boundary/limit offers a richness that makes it possible to trace correlations related to the basic aims of Kantian philosophy. On the other hand, if the technical distinction between the use of Grenze and Schranke, which Kant prefers to use for the concept of limit/boundary, is not taken into account, one will be deprived of an in-depth reading of Kant’s philosophy. Therefore, the main purpose of this study is to examine Kant’s project of setting the limit/boundary more closely within the context of the technical distinction regarding the use of the concept of limit/boundary, which is a key concept for Kantian philosophy. The main argument of this study is to propose that Kant uses the Grenze-Schranke distinction in order to demonstrate that he does not completely rule out the possibility of metaphysical issues that are beyond the boundaries/limits of human cognitive faculties existing independently of these faculties [...]
References
Aslan, A. (2016). Modern Dünyada Sınırlar. Düşün-ü-Yorum Anadolu Aydınlanma Vakfı Sosyal ve Kültürel Bülteni, Sınır Özel Sayısı, İstanbul: Küçük Matbaacılık, 10-14.
Baptist, G. (1999). Başkasının Kenti-Boylamasına Çevrensel Bir Topoloji Taslağı.
Sözer. Ö. & Keskin, F. (Haz.), Pera Peras Poros: Jacques Derrida ile Birlikte Disiplinlerarası Çalışma. (ss.53-66), (Ö. B. Albayrak Çev.). İstanbul: Türkiye İş Bankası Yayınları.
Caird, E. (1909). The Critical Philosophy of Immanuel Kant, Londra, Glasgow: James Maclehose and Sons.
Caygill, H. (2000). A Kant Dictionary. The Blackwell Philosophy Dictionaries, New Jersey: Blackwell Publishing.
Charlton, T. L. (1993) A Latin Dictionary. Founded on Andrew’s Edition of Freund’s Latin Dictionary. USA: Oxford University Press.
Cevizci, A. (1997). Felsefe Sözlüğü. Ankara: Ekin Yayınevi.
Corey, W. D. (2014). Kant and Rational Psychology. New York: Oxford University Press.
Çitil, A. A. (2021). Kant Okumaları Birinci Kritik, İstanbul: Dergâh Yayınları.
Develioğlu, F. (2001). Osmanlıca-Türkçe Ansiklopedik Lûgat, Ankara: Aydın Kitabevi.
Dürüşken, Ç. (2000). Antik Çağ’da Yaşamın ve Ölümün Bilinmezine Yolculuk-Roma’nın Gizem Dinleri. İstanbul: Arkeoloji ve Sanat Yayınları.
Eisler, R. (1964). Kant Lexikon, Berlin: Georg Olms Verlagsbuchhandlung Hildersheim.
Eyuboglu, İ. Z. (1998). Türk Dilinin Etimoloji Sözlüğü. İstanbul: Sosyal Yayınlar.
Feloj, S. (2011). Methaphor and Boundary: H.S.Reimarus’Vernunftlehre as Kant’s Source. Lebenswelt, 1(1), 31-46.
Gepp, A. E., Haigh, C. G. (1928). Latin-English Dictionary. Londra: Longmans Green and Co.
Glare, P. G. W. (1926). Oxford Latin Dictionary. New York: Claren Press.
Gözkan, H. B. (2018). Saf Aklın Eleştirisi’nde Ben’in Kuruluşu. Kant’ın Şemsiyesi-Kant’ın Teorik Felsefesi Üzerine Yazılar (ss.111-133). İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
Grimm, J. & Grimm, W. (2020). Deutsches Wörterbuch, Leipzig: Verlag von S. Hırzel. 16 Bde. in 32 Teilbänden, Leipzig 1854-1961. Quellenverzeichnis Leipzig. http://woerterbuchnetz.de/cgi-bin/WBNetz/wbgui_py?sigle=DWB, (21.08.2020).
Günenç, M. (2016). Kant’ta Tanrı ve Tanrısallaştırılan Akıl. Ankara: Elis Yayınları.
Günenç, M. (2010). Modern Aklın Özerkliği, İslam Araştırmaları Dergisi, (23), 66-67.
Güven, Ö. (2019). Kant’ın Grenze ve Schranke Ayrımı Yoluyla Felsefenin Yapısı Hakkında Bir Soruşturma, Felsefe Arkivi, (51), İstanbul: İstanbul University Press, 379-391.
Howard, S. (2021). Kant on Limits, Boundaries, and the Positive Function of Ideas. European Journal of Philosophy 30, 64–78.
Kabaağaç, S. & Alova, E. (1995). Latince Türkçe Sözlük. İstanbul: Sosyal Yayınlar.
Kant, I. (1970). Philosophical Correspondence 1759-1799. (A. Zweig, Ed. & Çev.). Illinois: University of Chicago Press.
Kant, I., (1978), Lectures on Philosophical Theology (A.W. Wood & G.M. Clark, Çev.). London: Cornell University Press.
Kant, I. (1992a). Lectures on Logic (J. M.Young, Çev.). New York: Cambridge University Press.
Kant, I. (1992b). Dreams of a Spirit-seer Elucidated by Dreams of Metaphysics.
(D. Walford, Çev. ve Ed.), Theoretical Philosophy 1755-1770. (ss.301-360). Cambridge: Cambridge University Press.
Kant, I. (1997). Lectures on Metaphysics (K. Ameriks & S. Naragon, Çev.). Cambridge: Cambridge University Press.
Kant, I. (2000a). Gelecekte Bilim Olarak Ortaya Çıkabilecek Her Metafiziğe Prolegomena (İ. Kuçuradi & Y. Örnek, Çev.). Ankara: Türkiye Felsefe Kurumu Yayınları.
Kant, I. (2000b). Antropology from a Pragmatic Point of View. (G. Zöller & R. B.Louden. Haz.), Antropology, History and Education . (ss.227-429). Londra: Cambridge University Press.
Kant, I. (2001a). Bütün Felsefi Teodise Denemelerinin Başarısızlığı Üzerine. (M. Akbaş, Çev.). Doğu-Batı Düşünce Dergisi. (14), (ss. 202-214).
Kant, I. (2023). Fakültelerin Kavgası (E. Özbek, Çev., N. Reyhani, Ed.). İstanbul: Vakıfbank Kültür Yayınları
Kant, I. (2005). Critique of Pure Reason (P. Guyer & A. W. Wood, Çev.). New York: Cambridge University Press.
Kant, I. (2007). Determination of the Concept of a Human Race, Anthropology, History and Education , (G. Zöller & R. B. Louden, Ed.). Londra: Cambridge University Press.
Kennedy, M. D. (1998). Encyclopedia of Greco-Roman Mythology. California: ABC-CLIO.
Klein, E. (1966). A Comprehensive Etymological Dictionary of the English Language. Holland: Elsevier Publishing Company.
Kovanlıkaya, A. (2006). Kant’ta Akli Görünün İptaline Dair. (Nebil Reyhani, Ed.), Muğla Üniversitesi Uluslararası Kant Sempozyumu Bildirileri Kitabı (ss.77- 84), Ankara: Vadi Yayınları.
Liddell, H. G. & Scott, R. (1996). Greek- English Lexicon with a Revised Supplement. Oxford: Clarendon Press.
Menge, H. (1963). Langenscheidts Taschenwörterbuch-Der Lateinischen und Deutschen Sprache, Deutsch-Lateinich. Berlin:Schöneberg, Longenscheidt Kg.-Verlagsbuchhandlung.
Moretto, A. (2015). Herder’s Notes on Kant’s Mathematics Course. (R. R. Clewtis, Ed.), (G. Galbussera, Çev.). Reading Kant’s Lectures. (ss.418-454). Berlin: Degruyter Publishing.
Neiman, S. (2006). Modern Düşüncede Kötülük, Alternatif Bir Felsefe Tarihi. (A. Sargüney, Çev.). İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
Neiman, S. (2016). Ahlaki Açıklık-Yetişkin İdealistler İçin Bir Kılavuz. (N. Tokdoğan, Çev.). İstanbul: İletişim Yayınları.
Nişanyan Sözlük, Çağdaş Türkçenin Etimolojisi, https://www.nisanyansozluk.com/kelime/s%C4%B1n%C4%B1r (01.09.2023)
Onions, C. T. (1971). The Oxford Dictionary of English Etymology. Londra: Oxford University Press.
Orman, E. (2001). Hegel Felsefesinde Sınır Kavramının Önemi. İstanbul Üniversitesi. Sosyal Bilimler Enstitüsü. Yayınlanmamış Doktora Tezi.
Parlatır, İ. (2006). Osmanlı Türkçesi Sözlüğü. Ankara: Yargı Yayınevi.
Partridge, E. (1991). Origins, A Short Etymological Dictionary of Modern English. Londra: Routledge & Kegan Poul.
Pehlivan, E. (2017). Kant’ın Eleştiri Öncesi Dönem Eserlerinde Sınır Kavramı. Felsefe Arkivi, (47), 43-66.
Pehlivan Karataş, E. (2007). Kant’ın Bilgi Teorisinde Öznenin Kurucu Rolü.
Sakarya Üniversitesi. Sosyal Bilimler Enstitüsü. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi.
Peters, F. E. (2004). Antik Yunan Felsefesi Terimleri Sözlüğü-Tarihsel Bir Okuma (H. Hünler, Çev. & Haz.). İstanbul: Paradigma Yayıncılık.
Poyraz, H. (1992). Bir Felsefe Disiplini Olarak Metafizik, Felsefe Dünyası, (6), 67-73
Poyraz, H. (2020). Filozof Bir Ahlâk Yaratmaz, Bir Toplumsal Ahlâkın İçinde Doğar, Ahlak-Ahlâk Çalışmaları ve Ahlâk Felsefesı̇ Dergı̇sı̇, (1), 79-87.
Shell, S. M. (2009). Kant and the Limits of Autonomy, London: Harvard University Press.
Simpson, D. P. (1931). Cassell’s Latin Dictionary. (J. R.V. Marchant & Joseph F. Charles. Ed.) Casselland Company.
Simpson, D. P. (1963). Cassell’s Latin Dictionary Latin-English /English-Latin. New York: Cassell & Company Limited.
Sinclair, J. (2001). Collins Cobuild English Dictionary for Advanced Learners. Londra: Harper Collins Publishers.
Skeat, W.W. (1994). The Concise Dictionary of English Etymology. Danimarka: Wordsworth Reference.
Smith, W.W. (1873). A Complete Etymology of the English Language. New York: A.S. Barnes & Co.
Smith, W. W. (1870). A Condensed Etymology of the English Language for Common Schools. New York: A.S. Barnes & Company.
Sözer, Ö. (1999). En-son Apori’nin Yeniden-Kapanmış Kapısından Nasıl Geçilir? - Sınır Çizgisi ve Geçit Üzerine. Sözer. Ö. & Keskin, F. (Haz.), Pera Peras Poros: Jacques Derrida ile Birlikte Disiplinlerarası Çalışma. (ss.69-83). İstanbul: Türkiye İş Bankası Yayınları.
Spinoza, B. (1919). Ethica Letter: The Chief Works of Benedict De Spinoza, De Intellectus Emandatione. (R.H.M., Elwes, Çev.). Londra: G. Bell and Sons
The Holy Bible. (2002). German Luther Translation. Grand Rapids, MI: Christian Classics Ethereal Library.
Tillich, P. (1966). On the Boundary: An Autobiographical Sketch. New York: Charles Scribner’s Sons.
Vural, Ü. (2006). International Büyük Almanca-Türkçe Sözlük. İstanbul: İnkılap Yayınevi.
Walde, A. (1938). Lateinisches Etymologisches Worterbuchby - Latin Etymology Dictionary in German. Heidelberg: C. Winter Webb, A.C. (1879). A Manual of Etymology: Containing Latin & Greek Derivatives: With a Key, Giving the Prefix, Root, and Suffix . Philadelphia: Eldredge & Brother.
Williams, R. (2018). Anahtar Sözcükler: Kültür ve Toplumun Sözvarlığı (S. Kılıç, Çev.). İstanbul: İletişim Yayınları.
Downloads
Published
Issue
Section
License
Copyright (c) 2023 Ebru Pehlivan (Author)
This work is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License.
Authors retain copyright of their work.
All content published in this journal is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License (CC BY 4.0).
This license permits unrestricted use, distribution, and reproduction in any medium, provided that the original work is properly cited.
https://creativecommons.org/licenses/by/4.0/
