Nancy’nin Nietzsche’si

Öz

  Çağdaş  Kıta  Felsefesinin  en  önemli  uğrak  noktalarından  biri  olan  Nietzsche,  anlamı  kendinden  menkul  olmayan  bir  varlığı  yakalama çabasındaki gelenek içinde, öne  sürdüğü ayrıksı fikirlerle her zaman  bir ilham kaynağı çoğu kez de bir dayanak noktası haline gelmiştir. Buna  rağmen, derdinin hiçbir zaman varlık  olmaması, yazılarındaki çelişkiler ve  tercih ettiği şiirsel dil gibi bazı uyuşmayan  özelliklere  sahip  bu  ayrıksı  filozof  sadece  yazdıkları  ile  değil,  yaşamı ile de okuyucusunu oldukça  zorlar; davranışlarının zemininin de  yazılarınınki  kadar  kaygan  olduğu  bazı yazılarından  rahatça görülebilmektedir.  Bütün  bunların  ışığında,  Nietzsche’nin  bu  gelenek  içerisinde  nasıl anlaşılacağı, nasıl temellük edileceği, nasıl konumlandırılacağı her zaman bir tartışma konusu olmuştur.  20. Yüzyılın bazı önemli düşünürleri onu farklı yönleri ile ele almış ve  kendi  varlık  anlayışlarına  kanalize  ederek düşünce yapılarının vazgeçilmez parçası olarak işaretlemişlerdir.  Bir Fransız düşünürü olan Jean-Luc  Nancy,  oluşturmaya  çalıştığı  felsefi  düşüncesi  ile  bu  tartışmalı  ortamı  yeniden alevlendirir. Kıta  felsefesi  içerisinde  saygınlığını  bir  müddet  geç  kazanan  ve  henüz  ülkemizde  pek  tanınırlığı  olmayan  Jean-Luc  Nancy,  anlam  problemini bir ilişkiler ağı temelinde  düşünerek çok incelikli ve girift bir  felsefi yapı oluşturur. Düşünür, varlığın ve anlamın sürekli değiştiği ve  dönüştüğü bir çağda yeni kavramlar  üretmenin,  varlığı  anlamaktan  çok  ona anlam atfetmekten başka bir işe  yaramadığını  düşünüyor  olmalı  ki,  varlığın  anlamını  yerleşik  düşünceler içerisinde kalarak çözme yoluna  gider. Bu nedenle Kant’tan Husserl’e,  Heidegger’den Derrida’ya kadar birçok  düşünür  Nancy  felsefesi  içerisinde önemli yer tutar. Nietzsche de  bu uğrak noktalardan biri olarak öne  çıkar [...]