Baudrillard’ın Hiperrealitesi Olarak Çılgınlık
Kıyamet Sonrasından
Anahtar Kelimeler:
Eleştiri- Fenomenoloji- Film Felsefesi- PostmodernizmÖz
Bu makalede, postmodern kavramların en ünlülerinden biri olan hiperrealitenin izlerini kıyamet-sonrası temalı filmlerin en başarılılarından olan Mad Max: Fury Road filmi içinde sürmeye çalışıyoruz. Bu hiperrealite kavramının film içinde Coma-Doof Warrior adındaki karakter aracılığıyla kıyamet-sonrası hissini derinleştirmek için nasıl kullanıldığını göstermeyi amaçlıyoruz. Bu karakter; Ölümsüz Joe’nun Savaş Çocukları’nı kovalamaca ve kavgaya doğru götürmesine alevler çıkaran gitarının sesi ve görüntüsü ile onları cesaretlendirerek rehberlik eden gitaristtir. Ancak Doof Warrior sıradan bir delirmiş savaş bora zancısından daha fazlasıdır. O, Ölümsüz Joe ve Savaş Çocukları ile aynı gerçeklikte yaşamıyor şeklinde resmedilmiştir. Bu resmediliş ile o, bir hiperrealite olarak, Fury Road’da kıyamet sonrası hissinin derinleşmesine ve yoğunlaşmasına yardım eder. Bu makalenin bölümleri olarak, biz öncelikle hiperrealitenin farklı anlamlarını ve bağlamlarını açıklıyoruz ve bu kavramın özellikle Baudrillard tarafından postmodern düşünce içindeki kullanımına odaklanıyoruz [...]
Referanslar
Barroso, P. M. (2019). Hyperreality and Virtual Worlds: When the Virtual is Real. Sphera Publica, 2(19), 36-58.
Baudrillard, J. (2010). Simulacra and Simulation, (Sheila Faria Glaser, Çev.). Ann Arbor: University of Michigan Press.
Bharati, T. S., & Ajit, I. (2018). Hyperreality as a Theme and Technique in the Film Truman Show. Global Media Journal, 16(30:90), 1-5.
Derrida, J. (1984). No Apocalypse, Not Now (Full Speed Ahead, Seven Missiles, Seven Missives). (Catherine Porter & Philip Lewis, Çev.). Diacritics, 14, 20-31.
Derrida, J. (1984a). Of an Apocalyptic Tone Recently Adopted in Philosophy (John P. Leavey, Jr., Çev.). The Oxford Literary Review, 6, 3-37.
Eco, U. (1986). Travels in Hyperreality: Essays, (William Weaver, Çev.). London: Harcourt Brace Jovanovich, Inc.
Gonzales, J. R. (2018). Sound Hyperreality in Popular Music: On the Influence of Audio Production in Our Sound Expectations. Sound in Motion: Cinema, Videogames, Technology and Audiences (Enrique Encabo, Ed.). Newcastle upon Tyne: Cambridge Scholars Publishing, 16-39.
Heidegger, M. (2002). The Origin of Work of Art. Off the Beaten Track (J. Young, K. Heyes, Çev.). Cambridge: Cambridge University Press, 1-56.
Ihde, D. (1995). Postphenomenology: Essays in the Postmodern Context. Illinois: Northwestern University Press.
Lane, R. J. (2001). Jean Baudrillard. London: Routledge.
Lawlor, L. (2016). From Violence to Speaking Out: Apocalypse and Expression in Foucault, Derrida and Deleuze. Edinburgh: Edinburgh University Press.
Liu, C. Z. (2016). Making Inception a Reality: Lucid Dreaming in Science Fiction and Technology. Intersect, 9(2), 1-20.
Perry, N. (2002). Hyperreality and Global Culture. London: Routledge.
Smith, R. G. (2010). The Baudrillard Dictionary. Edinburgh: Edinburgh University Press.
Terashima, N. (2005). The Definition of HyperReality. Hyperreality: Paradigm for the Third Millennium (John Tiffin & Nobuyoshi Terashima, Ed.). London: Routledge, 4-24.
Wartenberg, T. E. (2013). Heidegger. The Routledge Companion to Aesthetics (Berys Gaut & D. M. Lopes, Ed.). London: Routledge, 116-125.
Yurt, E., & Başarır, S. B. (2020). Aesthetics of Anaesthetics: Western Postmodern Attitude and Japanese Wabi-Sabi (侘寂). Kaygı: Uludağ Üniversitesi Fen Edebiyat Fakültesi Felsefe Dergisi, 19(2), 665-696.
İndir
Yayınlanmış
Sayı
Bölüm
Lisans
Telif Hakkı (c) 2022 Engin Yurt (Author)
Bu çalışma Creative Commons Attribution 4.0 International License ile lisanslanmıştır.
Yazarlar, çalışmalarının telif hakkını saklı tutar.
Bu dergide yayımlanan tüm içerikler Creative Commons Atıf 4.0 Uluslararası Lisansı (CC BY 4.0) ile lisanslanmaktadır.
Bu lisans, uygun atıf yapılması koşuluyla çalışmaların serbestçe kullanılmasına, paylaşılmasına ve çoğaltılmasına izin verir.
https://creativecommons.org/licenses/by/4.0/
